Memahami Orang Pekak Untuk Menjadi Negara Maju

Malaysia sedang berusaha menuju menjadi sebuah negara yang maju dan hampir menjadi kenyataan. Sebagai rakyat Pekak saya juga amat bersetuju dan  berharap akan negara yang tercinta ini menjadi sebuah negara yang maju yang di hormati dan dicontohi dunia ini.

Saya pernah melawat, mesyuarat dan diundang menjadi penceramah di beberapa buah negara maju dan mengikut penilaian dan perbandingan saya memang bertepatan dipanggil negara maju secara fizikal dan rohaniah.

Berbalik kepada Malaysia cabaran untuk menjadi negara maju, kita tidak ada halangan di segi pembangunan fizikal tetapi rohaniah. Maksud saya ialah sikap dan mentaliti rakyat Malaysia, isunya ialah Orang Pekak yang tidak lari daripada direndah martabatnya, dipermain, dihina dan menjadi bahan negatif oleh orang bukan Pekak.

Kita ambil beberapa contoh :

Maksud pekak Kamus Dewan Bahasa Pustaka Edisi Keempat

PEKAK : tidak dapat mendengar langsung atau tidak dapat mendengar dgn baik, tuli: ayahanda orang tua, kabur mata, ~ telinga; 2. be­ngap, tidak nyaring bunyinya; ~ (-pekak) badak a) = ~ batu pekak (tuli) benar-benar; b) pura-pura tidak mendengar, sengaja tidak mahu mendengar; c) tidak men­dengar bunyi (suara) yg kuat tetapi boleh mendengar bunyi (suara) yg lembut; ~ labang kurang baik pendengarannya, tuli sedikit; yg ~ pelepas bedil, yg buta pengembus lesung, yg bisu penggera ayam, yg lumpuh penghuni rumah prb setiap orang ada gunanya; memekak membuat bising; memekakkan 1. menjadikan pekak; 2. me­nyebabkan terasa pekak: bunyi enjinnya ~ telinga. terpekak pekak dgn serta-merta (kerana kepalanya kena pukul dll). 

(sumber : http://prpm.dbp.gov.my/Search.aspx?k=pekak)

Kamus Pelajar Edisi Kedua

PEKAK : tidak dpt mendengar sama sekali; tidak dpt mendengar dgn baik; tuli. ~ badak tidak dpt mendengar bunyi yg kuat tetapi dpt mendengar bunyi yg perlahan. memekakkan 1 menyebabkan jadi pekak. 2 menyebabkan berasa pekak: Bunyi enjin kapal terbang itu ~ telinga. 

(sumber : http://prpm.dbp.gov.my/Search.aspx?k=pekak)

Cuba baca perbandingan maksud pekak daripada negara maju.

Definition of deaf

adjective

lacking the power of hearing or having impaired hearing:

I’m a bit deafdeaf children

unwilling or unable to hear or pay attention to something:

she is deaf to all advice

Phrases

(as) deaf as a post

completely or extremely deaf.

fall on deaf ears

(of a statement or request) be ignored.

turn a deaf ear

refuse to listen or respond to a statement or request.

(sumber : http://oxforddictionaries.com/definition/american_english/deaf)

Maksud Pekak Kamus Dewan Edisi 4 iaitu  b) pura-pura tidak mendengar, sengaja tidak mahu mendengar; wajar tidak berlaku kerana ianya menggalakkan melabelkan orang Pekak sebagai kumpulan yang degil, bodoh atau sombong. Apakah maksud itu boleh dipakai iaitu jika kita sudah pekak akan berpura-pura tidak mendengar? Jelas sekali di negara kita kekurangan ahli bahasa yang arif.

Amat menyedihkan perkataan pekak di gunakan sebagai bahan ketawa atau merendahkan martabat orang lain. Sebagai contoh, dewasa ini ramai orang terutama ahli politik walau memegang ijazah yang serta tinggi ilmu agamanya tanpa rasa bersalah menggunakan perkataan pekak atau buta untuk menyerang parti lawan berkaitan dengan maksud Kamus Dewan di atas.

Apakah orang Pekak di Malaysia ialah kumpulan yang degil, bodoh dan sombong berbandingkan dengan orang Pekak di negara maju? Mengapa orang di negara maju di sana mengelakkan menggunakan perkataan yang negatif tertuju kepada orang Pekak?

Sebab utama ialah di negara maju mereka menghormati orang lain serta memahami keperluan golongan itu. Kalau tak yakin bacalah dokumen seperti UN Convention on the Right of People with Disabilities, UN Standard Rules on the Equalization of Opportunities for PWD, ADA, dan sebagainya. Semua dokumen itu di keluarkan daripada negara maju. Walhal dalam agama kita, AlQuran, kitab dan sebagainya juga ada menyuruh umat Islam supaya menghormati sesama sendiri.

Memang ada orang Pekak itu degil, bodoh dan sombong tetapi yang menyebabkan mereka menjadi bagitu ialah kerana ketiadaan bimbingan atau komunikasi yang betul bersesuaian dengan keperluan mereka. Adakah guru, guru agama, ibubapa, keluarga, kawan mempunyai kemahiran dalam bahasa isyarat, boleh berkomunikasi dan membimbing orang Pekak akan baik buruknya sesuatu perbuatan?

Orang Pekak juga dikurniakan akal oleh Allah swt dan mereka tidak akan menjadi degil, bodoh atau sombong seperti mana orang yang boleh mendengar akan menjadi baik apabila memahami bimbingan yang diberikan.

Ini lah cabaran untuk kita menjadi negara maju iaitu mengubah sikap masyarakat kita kerana ianya berlaku sejak lama seperti mana dalam Hikayat Awang Sulung Merah Muda :

orang pekak membedil meriam

orang buta menghembus lesung....

Saya pernah mendiamkan diri apabila ada orang bukan pekak mengata orang Pekak berkahwin tidak tahu tanggungjawab rumah tangga sebab hanya tertumpu di celah kangkang perempuan sahaja.

Memanglah, kita manusia termasuk orang Pekak mempunyai perasaan dan nafsu yang di cipta oleh tuhan dan berdosa jika anda cuba menyekatkannya. Tetapi apakah di Malaysia mempunyai orang yang mampu membimbing kami ajaran agama, mengajar kami memahami apa itu qada qadar, mengawal nafsu dan sebagainya.

Walaupun kami di label sebagai degil, bodoh atau sombong namun orang Pekak tidak sekali-sekali membunuh bayi atau membuang bayi.

Facebook dulu-duluan

Tahun 2012 MFD genap berusia 15 tahun dan pelbagai aktiviti di laksanakan sempena sambutan ulangtahun tersebut. Kesibukan kami menghalang saya menulis di blog ini tetapi saya aktif menulis posting di Facebook dan melaporkan aktiviti MFD di Facebook.

Facebook merupakan alat komunikasi yang popular di kalangan komuniti Pekak dewasa ini. Tidak hairan adanya orang Pekak yang sudah berusia, tertinggal dalam pendidikan mempunyai akaun Facebook dan aktif membuat posting melebihi mereka yang mempunyai kelulusan akademik.

Saya juga mempunyai rakan yang terdiri dari pelajar Pekak sekolah rendah yang mencuba menjadi ahli Facebook. Kami juga chat secara ringkas dan ada juga adik-adik mengajak saya web chat. Jika menggunakan Facebook dengan baik akan membantu kita memperbaiki penguasaan bahasa kita.

Teringat zaman sekolah menengah saya di ACS Sitiawan dalam tahun 70 an saya sudah berFacebook. Percayakah?

Begini. Sebagai pelajar Pekak tunggal saya dalam kelas akan merasakan kebosanan kerana tiada komunikasi. Terpaksalah saya menakalkan diri untuk mendapat perhatian. Saya akan menulis nota dalam kertas kecil dan membalingkannya kepada teman rapat saya. Saya post message kepada dia dan kawan saya tidak menghampakan saya dan dia reply message saya.

Adakala saya curi-curi post message kepada pelajar perempuan tetapi tidak mendapat reply sebab tidak mengenali siapa penulisnya. Tetapi ababila mengenali saya dia akan reply bermakna beliau like, like tak bermakna jatuh cinta, jadi kami berposting dan membuat rancangan event iaitu pergi library atau tengok wayang lepas sekolah. 

Adakalanya message saya di kongsi dengan rakan yang lain dan mereka juga membalas message saya secara beramai-ramai.

Buku autograf merupakan trend masa dulu, jadi saya akan hantar buku autograf untuk mendapat kata motivasi, contact, atau minta kawan saya mendapatkan posting daripada kawan perempuan yang paling saya angaukan. Selalunya autograf ada gambar saya dan rakan saya akan menulis posting serta menampal gambar mereka dalam posisi yang terbaik. Adakalanya tangguhkan memulang autograf tersebut kerana gambar terbaru dan terbaik belum keluar kedai gambar.

Jadi percayalah. Saya berFacebook sejak tahun 70an dengan cara manual dan sekarang ICT memudahkan segalanya.

Teringat dulu-dulu.

 

  

Bahasa isyarat yang lapuk dan tidak efektif....

Saya amat teruja akan penglibatan orang Pekak membahaskan artikel akhbar terlaris di Malaysia iaitu Harian Metro 4 September 2012 yang membangkitkan isu ".......bahasa isyarat lapuk dan tidak efektif". 

Mereka bangkit menentang artikel tersebut dengan tertib dan mempertahankan bahasa isyarat iaitu bahasa yang digunakan oleh orang Pekak. 

Ini adalah apa yang kita mahukan jika ingin orang lain menghormati kita. Kita orang pekak bukannya bodoh dan tidak boleh berfikir serta menilai sesuatu yang baik atau buruk. Namun tetapi kita belum tahap sampai merusuh di jalanan, membakar buku, menunjuk punggung dan memijak gambar  atau meruntuh jambatan sepertimana yang berlaku di luar sana.

Memang artikel tersebut adalah tidak wajar dan mengelirukan, ianya mempunyai unsur fitnah dan boleh di ambil tindakan di bawah Akta Hasutan 1948. 

Umum sudah tahu Akta OKU 2008 mengiktiraf BIM sebagai bahasa rasmi orang Pekak di negara ini, kerajaan Malaysia juga sudah menurunkan tandatangan menyokong UNCRPD yang menegaskan bahasa isyarat kebangsaan sebagai bahasa komunikasi orang Pekak dan di gunakan dalam pendidikan. 

Artikel tersebut menunjukkan betapa ceteknya pengetahuan pemberita mengenai komuniti orang pekak, bahasa isyarat dan pendidikan khas dan sepatutnya boleh dielakkan sekiranya Puan Roslina selaku guru besar lebih berhati-hati memberikan input kepada wartawan itu. 

Saya mengenali Puan Roslina dan saya tahu beliau tahu membezakan apa itu bahasa isyarat dan Kod Tangan Bahasa Malaysia (KTBM) yang di gunakan di sekolah khas. Malahan beliau ada menghantar pelajar beliau mempelajari BIM di MFD bagi menyediakan pelajar tersebut memasuki Tingkatan 1.

Saya dan dia ialah orang NGO, sebagai NGO kita berlumba mempromosikan success story untuk mendapat perhatian masyarakat sekeliling serta mengharap bantuan kewangan. Namun disebalik keghairahan mempromosikan wajar mengingati batas dan sempadan. Jangan sampai alpa dan menggunakan kelemahan dan kekurangan orang lain tanpa mengetahui kebenarannya. Menjaja agama dan Alquran juga wajar di elakkan kerana bukan tuntutan dalam agama kita.

Sekarang kerosakan itu sudah berlaku, pemimpin di MFD bukan dayus, goyang kaki dan mencari glamour tetapi dalam situasi yang tercabar.

Cadangan Transformasi Pendidikan

Saya telah diundang ke rundingan meja bulat transformasi pendidikan Negara di PWTC pada akhir bulan lepas. Rundingan meja bulat ini bertajuk pendidikan khas dan di hadiri oleh perwakilan dari NGO pelbagai kecacatan.

Seperti biasa saya mewakili kumpulan orang Pekak dan membangkitkan beberapa perkara iaitu :

1. Tiada tindakan yang ambil jika pencapaian pelajar pekak merosot.

Mengikut laporan LPM setiap tahun jumlah calon orang Pekak yang gagal di peperiksaan awam adalah tinggi, tetapi malangnya perkara ini di pandang sepi berbanding jika berlakunya kemerosotan peratusan kelulusan calon bukan pekak, riuh seluruh Negara dan pelbagai tindakan di ambil oleh pihak kementerian. Ini adalah tidak adilan yang jelas.

2. Kemahiran dalam penyampaian P&P.

Kaedah yang digunakan di sekolah pekak ialah Komunikasi Menyeluruh dan penggunaan BMKT dalam penyampaian pelajaran dan pembelajaran. Adalah pelik kerana tiada syarat dalam pendidikan guru  di Malaysia menjadikan BMKT sebagai subjek yang wajib lulus bagi membolehkan guru itu mengajar di sekolah pekak. Di luar negara iaitu Ausrtalia, New Zealand, UK, USA dan negera-negara maju, bahasa isyarat di jadikan subjek wajib dan mesti lulus sebelum mendapat tauliah menjadi guru di sekolah pekak.

Di negara kita tiada pakar BMKT dan menyebabkan tidak mampu membangunkan subjek pengajian BMKT sebagai subjek wajib lulus di peringkat universiti. Pada masa ini terdapatnya pensyarah yang mengajar BMKT di IPTA tetapi apakah pensyarah itu di iktiraf? Di iktiraf oleh siapa dan apa kelayakan mereka yang memberikan pengiktirafan tersebut kepada pensyarah itu?

Oleh itu guru yang tidak mahir dalam BMKT boleh menjadi salah satu punca kegagalan pelajar pekak kita dalam akademik.

3. Kurikulum yang tidak selaras.

Kurikulum kebangsaan atau arus perdana adalah wajib diikuti dan peperiksaan awam adalah berteraskan dari kurikulum kebangsaan.

Bagi pelajar pekak, mereka di berikan kurikulum pendidikan khas dan di ajar mengikut kemampuan mereka; tetapi di akhir tahun persekolahan pelajar Pekak menduduki peperiksaan awam dari kurikulum kebangsaan.

Ianya menjadi salah satu faktor kegagalan pelajar pekak kerana kurikulum pendidikan khas adalah tidak selaras dengan kurikulum arus perdana.

Jika mahu pelajar pekak mengikut kurikulum pendidikan khas perlunya mempunyai peperiksaan yang berteraskan pendidikan khas juga; tetapi apakah sijil yang di keluarkan tersebut memunyai nilai dalam pasaran?

Jangan kata mahu mengintergrasikan orang pekak tetapi perkara yang sedia ada adalah menyebabkan orang pekak terpisah dari pendidikan arus perdana.  

Oleh itu kami kata TIDAK kepada Kurikulum Pendidikan Khas tetapi menumpukan kemahiran guru dalam menguasai bahasa isyarat iaitu BIM.

4. Kegagalan BMKT

BMKT/KTBM di wujudkan bagi memenuhi keperluan system Komunikasi Menyeluruh yang menggantikan system oralisma pada tahun 79.  BMKT/KTBM bukannya bahasa dan ianya di canang dengan gahnya sebab mempunyai pakar bahasa yang tersohor pada masa itu.

Malangnya pakar bahasa itu bukan berlatarbelakang pendidikan orang Pekak dan juga bukan pakar dalam bahasa isyarat. Mereka semestinya faham bahawa se perkataan bahasa Melayu  membawa banyak maksud; semak dan semak ejaannya sama tetapi bunyi yang berbeza serta ada 2 maksud berlainan mengikut jalan ayat. Oleh itu isyarat juga berbeza mengikut ayat yang di sampaikan.

Menambah imbuhan dari kata akar juga membawa maksud yang berbeza, contohnya pulau adalah berbeza dengan maksud memulau atau di pulau.

Masuk 3 dekad BMKT/KTBM di gunakan, di murni tidak, di tambah tidak, dok tang tu jugak. Orang di sana masih di buai mimpi dengan senyum panjang kerana menerima kenaikan gaji.

MFD sedang bekerjasama dengan sebuah universiti untuk membangunkan BIM – Bahasa Isyarat Malaysia dan memperjuangkan supaya guru wajib mempunyai persijilan atau diploma atau sarjana dalam BIM sebelum diterima mengajar di sekolah-sekolah pekak.

5. Pendidikan Awal

Bagi anak “normal” atau bukan pekak adan menerima bahasa seawal beberapa minit selepas di lahirkan. Bayi Islam di azankan supaya syukur kepada illahi, di jaga, di timang, di dodoi dan di lagu untuk menidurkannya. Jelasnya bahasa itu di sampaikan seawalnya.

Tetapi bayi pekak tidak dapat menerima bahasa kerana lewat mengetahui kecacatannya. Juga tiada program pendidikan awal bagi bayi berumur 0 – 4 tahun dan siapakah bertanggung jawab untuk memberikan bahasa kepada bayi itu? Kementerian Kesihatan? Oh tidak mereka cadang implan, speech teraphy, alat pendengaran dan macam-macam model perubatan. Bayi itu bukan nak ubat tetapi bahasa.

Kementerian Wanita? Oh tidak mereka tiada kepakaran dan cadang rujuk kepada Kementerian Pelajaran dan Kementerian Pelajaran menjawab Oh tiada dalam dasar Kementerian bagi penjagaan umur 0 – 4 tahun.

Semua orang lepas tangan dalam hal ini. Apakah ini  tahap kebijaksanaan orang kita.

Sekadar berkongsi cerita

Pada 29 Jun 2012, semasa berjalan ke ruang pelepasan no B7 KLIA untuk menaiki pesawat MAS ke Miri; saya dan jurubahasa MFD telah ternampak individu yang tidak asing di Malaysia. Beliau ialah seorang pemaju yang paling berjaya di negara ini, diantara bilionair di Malaysia sedikit masa dulu, seorang dermawan dan seorang yang down to earth.

Saya menyapa dari jauh dan terus meluru kepada beliau yang sedang menikmati sarapan bersama PA yang setianya. Beliau bangun dan melangkah beberapa tapak kepada saya, kami bersalam dan berpelukan.

Kami berbual ringkas dan beliau menanya mengapa lama saya tidak datang berjumpa dengan beliau. Beliau memaklumkan kepada saya bahawa beliau akan ke luar negara dan memberikan tarikh untuk berjumpa sekembalinya nanti. Saya tidak dapat memberikan jawapan.

Beliau mengingatkan saya supaya jangan lupa hadir ke majlis sembahyang terawih di rumah beliau di bulan puasa ini dan PA beliau memberikan tarikh tersebut kepada saya. Tahun lepas saya tidak hadir seperti biasa ke majlis tahunan tersebut.

Saya amat terharu dengan sifat rendah hati dan kemuliaan hati beliau, walaupun sebagai orang terkaya dan di hormati di Malaysia, juga seorang yang lebih tua daripada saya. Saya merasakan saya di hormati dan di terima sebahagian daripada masyarakat walaupun saya ini seorang pekak dan hanya bekerja sebagai pemimpin NGO yang tidak seberapa.

Terima kasih Tan Sri Datuk Mustapha Kamal Abu Bakar.